"‘Waarom niet doordeweeks met een paar mensen het heilig avondmaal vieren?"

Hilde & William

Hilde
Derdejaars Pabo. Geniet erg van kinderen en ziet het als een privilege iets te kunnen betekenen in hun opvoeding. Ze wil kinderen graag iets meegeven, hoe zij zich kunnen vormen tot de persoon die ze zijn. Maar vooral ook, wie God is en hoe Hij hen wil vormen. Hilde heeft een bijbaantje in de supermarkt en is lid van de Gereformeerde Gemeente in Slikkerveer. Hier heeft ze ook belijdenis gedaan.

William
23 jaar oud, in het dagelijks leven 4 dagen per week werkzaam als adviseur kantoorinrichtingen. Daarnaast volgt hij een HBO opleiding commercieel management. William houdt van sporten, zoekt graag de gezelligheid en inhoudsvolle gesprekken met vrienden over het geloof op. “Ja, dat vind ik echt gaaf!”. Hij is lid van de Gereformeerde Gemeente in Nieuw Beijerland en volgt daar belijdeniscatechisatie.

We zien het echt als een wonder!

Corona
William: “Een collega van me heeft corona gehad, hij had een slechte gezondheid en heeft 3 weken op de ic gelegen. We zien het echt als een wonder hoe dit is afgelopen. Hij is nu weer helemaal gezond. Hilde: “Mijn opa heeft op dit moment lichte klachten. Dat is erg spannend want hij is 93 jaar oud.”

William: “De vraag die ik mezelf wel eens stel is: wat heeft dit mij te zeggen?” Hij heeft hier geen pasklaar antwoord op maar ziet deze tijd - voor zichzelf - als positief. “Ik heb meer tijd om met God door te brengen. Het klinkt misschien stom, maar het heeft mij meer positiefs gebracht dan negatiefs.”

Hilde ervaart wel beperkingen. “In de kerstperiode bijvoorbeeld, we wilden graag met een groep gaan zingen. Dit soort dingen worden wel heel erg beperkt doordat je nu niet met meerdere mensen bij elkaar kunt komen. Het is dan soms een beetje zoeken naar wat wel kan. Het lastige vind ik dan om te bepalen wat verantwoord is. Wat is je taak als christen? Moeten we elkaar opzoeken, of moeten we juist vooral heel erg voorzichtig zijn? “

Eenzaamheid
Veel jongeren hebben te maken met eenzaamheid en hebben last van de winterperiode. Hilde: “Als ik puur naar mijzelf kijk, dan heb ik daar eigenlijk helemaal geen last van.” Voor William ligt dat anders: “Eenzaamheid is een groot woord maar ik merk wel dat ik minder contact heb met klasgenoten en vrienden.”

Hilde constateert dat de motivatie om te studeren bij klasgenoten heel laag is doordat alle lessen nu online zijn. “Het overzicht is kwijt, veel studenten geven aan dat ze het missen om op school te zitten en met elkaar te kunnen discussiëren. Of dit nu echt eenzaamheid is, dat weet ik niet. Het is vooral ook dat studenten het missen om met elkaar in gesprek te zijn. Het studentgevoel ontbreekt zeg maar.”

Geloof
William: “Ik denk dat mijn geloof is versterkt de afgelopen periode. Ik durf niet te zeggen dat dit alleen door corona komt maar indirect misschien wel. Ik voel me nu in de weekenden, s’ avonds en ook tijdens werktijd meer verbonden met God. Dat komt denk ik doordat ik minder in de vaart van het ‘normale leven’ zit. Ik denk dat veel mensen stil zijn gezet omdat er veel dingen zijn weggevallen die anders veel tijd in beslag namen”.

Wat heb ik eigenlijk met mijn leven gedaan?

“Ik zie het bijvoorbeeld bij klanten. Klanten geven aan dat ze niet weten wat ze moeten doen in deze tijd. Ze zitten zo vast in patronen en vaste routines en die vallen nu allemaal weg. Dan is de mens ineens heel klein als alle houvast wegvalt. Ik denk dat dit veel oproept bij mensen en ik merk dat men vragen gaat stellen als: ‘wat heb ik eigenlijk met mijn leven gedaan en wat wil ik er nu mee?’. Dat heb ik zelf ook.”

Collega’s
Pas had hij er nog een gesprek over met een aantal collega’s. “Wat ik merk is dat ze het juist lastig vinden om niet naar de kerk te kunnen gaan, maar dat ze daardoor vervolgens wel meer tijd hebben om zelf de Bijbel te onderzoeken en daar ook tijd voor nemen.”

Hilde: “ In het werk met collega’s heb ik nu meer aanknopingspunten om gesprekken te hebben over het geloof. Dat zet mijzelf ook weer op scherp. Collega’s mopperen veel over wat er nu allemaal wegvalt, zoals feestjes en zo. Ik denk dan van: ‘hey, waar komt nu je echte vreugde vandaan?’ en ‘wat maakt je blijvend gelukkig?’ Dat zijn vragen waar ik dan ook een antwoord op probeer te zoeken om deze gesprekken aan te kunnen gaan”.

Spiegel
“Dit is ook naar mijzelf toe een spiegel” zegt Hilde. “Ik hoor om mij heen dat mensen zo ontzettend balen dat ze niet meer naar een feestje kunnen. Dan vraag ik mezelf af: ‘wat kan ik hen dan bieden, als gelovige? Juist in deze tijd, omdat ik geloof in een God die blijvende vreugde kan geven. Hoe kan ik dit aan hen duidelijk maken?’ Ik merk dat dit een mooi aanknopingspunt kan zijn om in gesprek te gaan Ook lastig, maar daarin blijf ik vertrouwen op God.”

Leeftijdsgenoten
William: “Ik hoor veel vrienden klagen over wat ze lastig vinden. Dit omdat er veel beperkingen zijn, er kan ook heel veel niet. Voor mij heeft dit aanleiding gegeven om op dankdag mezelf af te vragen waar ik allemaal dankbaar voor kan zijn. Dat wil ik dan mijn vrienden weer meegeven. Ondanks dat we niet ergens een drankje kunnen doen, besef wel wat we nog allemaal van God krijgen, waar we dankbaar voor mogen zijn. Ik probeer hen hierdoor te bemoedigen en hun blik op iets anders te richten. Of het ze versterkt weet ik niet. Maar er is nog zoveel moois in het leven ondanks corona, zodat je je tijd voor God kan besteden.”

Hilde: “Ik merk dat veel jongeren er behoefte aan hebben elkaar te ontmoeten. Bijbelstudie doen we nu bijvoorbeeld online. Pas zei iemand dat het vrijhouden van deze avond voor hem absolute prioriteit heeft. Tof dat we toch bij elkaar kunnen komen, ondanks dat het online moet. Juist nu is dit zo belangrijk!”.

Even terug
William: “Even terugkomend op het punt over eenzaamheid. Voor mij was dit wel een eyeopener al heb ik er zelf geen last van. Ik denk dat er veel anderen zijn die ongemerkt wel eenzaam zijn en het moeilijk vinden hun tijd goed in te vullen. Daarom ben ik nu zelf heel simpel begonnen. Ik heb mijn WhatsApplijst erbij gepakt en mensen die ik al een tijd niet gesproken heb een appje gestuurd hoe het met hen gaat. Dit creëert voor mij een nieuwe mogelijkheid om mensen op deze manier bij te staan. Zo van ‘joh, ik wil er voor je zijn als je het in deze tijd moeilijk hebt’”.

Laat je niet beperken en gebruik wat wel kan!

Meegeven
Hilde: “Wat ik anderen zou willen meegeven is: laat je niet beperken door de onmogelijkheden die er zijn. Er zijn nog zoveel dingen wel mogelijk. Bedenk dat je niet de enige bent die het lastig heeft. Om je heen zijn er nog heel veel andere jongeren die dit moeilijk vinden. Zoek een maatje waar je mee kunt bellen. Er zijn genoeg mensen die hetzelfde meemaken en het ook nodig hebben om contacten te hebben. Dus zoek elkaar vooral op. Laat je niet beperken en gebruik wat wel kan.”

William: “Ik zat te denken dat het ook mooi is om de kerk er bij te betrekken. Vraag de kerkenraad mee te denken of iemand anders van de gemeente die je kent. ‘Hoe ziet u dit probleem? Hoe kunnen we op andere manieren bij elkaar komen.’ Het is nu makkelijk om niets te doen omdat niemand iets doet. Ik denk dat het draait om bewust initiatief nemen, en dat is voor mijzelf ook altijd weer een bewustwording. Je hoeft niet te wachten tot iemand anders iets onderneemt, je kunt zelf iets ondernemen.”

Waarom niet doordeweeks met een paar mensen het heilig avondmaal vieren?

Tip voor kerken
Hilde: “Duidelijkheid is belangrijk. En dan ook snel. Laat jongeren meedenken in dingen, soms hebben die namelijk hele goede ideeën. En wees niet getreurd als je met maar 2 of 3 samenkomt, want ook daar is God in hun midden. Kijk naar wat mogelijk is en blijf niet stil zitten.”

William: “Ik hoorde bijvoorbeeld een spreker zeggen: ‘waarom niet doordeweeks met een paar mensen het heilig avondmaal vieren?’. Hoe vast zitten wij in onze gewoontes? En waar staat dat? Zijn die gewoontes echt bijbels? Deze tijd vraagt om vernieuwing en verandering. Sta daar ook alsjeblieft voor open. Niet direct de deur sluiten voor een ander idee.”

Samenwerken
Hilde: “Kerken gaan samenwerken en dat is mooi. We hebben één doel en we willen samen optrekken. Zo gaat het evangelisatiewerk in ons dorp met meerdere kerken samenwerken. In deze tijd worden de verschillen in kerken minder belangrijk terwijl de kern blijft staan.

William: “Het is gemakkelijk te wijzen met de vinger. Wat ik zie is dat er weinig verandering is als het gaat om het zien van nieuwe mogelijkheden. Het wordt snel van de hand gedaan. Als je het bijvoorbeeld hebt over heilig avondmaal wordt er niet breed gekeken hoe we dit kunnen invullen in deze tijd. Het ligt heel gevoelig om iets te doen dat we niet gewend zijn. Er wordt erg voorzichtig gedaan. Mijn ouders bijvoorbeeld, die willen graag het heilig avondmaal vieren. Zo zijn er meer mensen met dat verlangen waar aan voorbij gegaan wordt. Probeer te kijken naar de mogelijkheden in plaats van vasthouden aan hoe het altijd ging.

Ouderen
William: “Sluit je aan bij een vrijwilligersorganisatie en ga bijvoorbeeld boodschappen doen voor oudere mensen.

Hilde: “Er is een soort zogenaamd Paulus en Timotheüs programma. Dan wordt je gekoppeld aan iemand die ouder is. Bellend, append of mailend kun je elkaar versterken in het geloof. Mannen en vrouwen die al wat ouder zijn en steviger in hun geloof staan worden zo gekoppeld aan jongeren”.

William: “Ik denk dat dit wel een hele mooie tip is: zoek medegelovigen op!”

Hilde: “Ja! Het is ook zo mooi om met oudere mensen contact te hebben. Sta open voor dat contact met oudere mensen in je gemeente, die misschien ouder en wijzer zijn dan jezelf. Sta er voor open om van hen te leren. En dat is dubbel. Want jij helpt hen en zij kunnen jou helpen. Bel dus eens een ouder iemand op uit je gemeente om wat mee te drinken of mee te bellen!”


Leendert Guiljam / Hans Borghuis
www.hansborghuis.nl/jongeren