"Ik zie veel mensen die het moeilijk hebben in hun geloof omdat ze het alleen moeten doen!"

Janyke
Janyke: "Ik ben 24 jaar oud en ik woon in Bennekom. Ik heb gestudeerd in Wageningen en werk sinds ongeveer een jaar in het UMC in Utrecht als datamanager/studiecoördinator van onderzoeken die daar lopen op de afdeling hematologie. Als het om de kerk gaat, zit ik in een soort 'transitieproces'. Een tijdje geleden had ik een gesprek met de dominee van de CGK Bennekom, bij deze kerk wil ik me nu gaan aansluiten. Oorspronkelijk kom ik uit de Gereformeerde Gemeente. Ik woon momenteel in een soort van zorghuis met 3 meiden waarvan er twee verpleegkunde studeren en een social work."

Hoe kijk je aan tegen deze coronatijd?
"Haha! dat is een brede vraag! Euhmm, ik mag zeggen wat ik wil? Soms vind ik het heel erg raar en lastig dat je niet vanzelfsprekend met groepen mensen, met vriendengroepen kunt afspreken. Maar ik merk zelf dat het niet vreselijk veel impact heeft op mijn leven. Ik kan nog zoveel dingen doen: werken, ik heb mijn huisgenoten hier, ik kan nog afspreken met vriendinnen, dan wel op afstand, heb mijn favoriete sporten nog zoals hardlopen en ik kan nog naar mijn ouders gaan in de weekenden. Maar ik merk wel dat het nieuws natuurlijk is ontploft en ik merk ook dat je het ziet op straat, dat vind ik wel jammer. Mensen letten heel goed op elkaar, er is zo echt een bepaald sfeertje op straat."

Zijn er voor jou nog andere beperkingen?
Janyke: "Ja, ik kan natuurlijk nu niet meer zo vaak naar de kerk, dat vind ik wel jammer. Je hebt ook in de avonden gewoon minder te doen. Het is iets meer op jezelf zijn en wat creatiever zijn met dingen inplannen."

Creatiever in jezelf vermaken. Zijn er juist vanwege de beperkingen nieuwe mogelijkheden?
Janyke: "Ik heb zelf soort gewoon weer meer tijd. Als je een avondje niets te doen hebt dan ga je nadenken van wat zal ik eens doen. Ik pak er dan snel een dik boek bij waar ik nu eindelijk weer eens tijd voor heb of ga lekker met mijn huisgenoten op de kamer hangen. Dan krijg je hele diepe en leuke gesprekken wat ik ook heel interessant vind. Mijn ouders en mijn beste vrienden zie ik nu wel weer veel vaker, dat is echt waardevol. Daardoor worden contacten ook verdiept in deze tijd."

Heb je zelf ook te maken gehad met corona?
Janyke: "Ik heb het zelf gehad. Ik werd getest omdat ik in het UMC Utrecht werk. Het hele huis was toen ziek hier, dus ik neem aan dat het hele huis het hier had! Het was nog helemaal in de begintijd van corona, een beetje maart en april zeg maar. Ik was veel aan het thuiswerken, huisgenootjes waren veel voor de studie bezig en in de tussentijd gingen we lunchen. Ja, op een gegeven moment waren we zo gek dat we dansjes van Kinderen voor Kinderen gingen doen en workouts, met zijn allen op het dakterras. Achteraf gezien helemaal niet handig want corona slaat nogal op je longen. We hadden allemaal een tijdje dat we niet fit waren en koorts hadden. Nu zijn we allemaal hersteld, behalve mijn zusje. Zij moet nog steeds naar de Fysio en heeft nu nog steeds geen goede conditie."

In een artikel stond pas dat studenten tegen de winterperiode opzien omdat ze worstelen met eenzaamheid. Heb jij hier ook last van?
"Als ik zeg dat ik mijzelf wel eens eenzaam voel, dan komt dat niet alleen maar door corona maar ook doordat doordat mijn relatie een poosje terug uit is gegaan. Op mijn werk heb ik het superleuk, mijn collega’s zijn allemaal heel gezellig. Maar op de avonden denk ik soms wel, en wat ga ik nu doen? Ik mis dan wel het contact met vriendinnen. Ook al heb ik natuurlijk wel huisgenoten hier."

Hoe is dat bij andere jongeren in je omgeving?
"Bij mijn huisgenoten valt het wel mee volgens mij. Al denk ik soms wel dat wij behoorlijk aan elkaar hangen. Ik heb bijvoorbeeld ook vrienden die veel verder weg wonen en die daardoor veel minder mensen om zich heen hebben."

In de media lezen we veel over jongeren. Vind je daar iets van?
Janyke: "Ja, ik merk dat ik een beetje boos kan worden als ik mensen zie die doen alsof het allemaal maar niets is dat corona. Ik vind dat egoïstisch. Ik wil een feestje en daarom lap ik de regels maar aan mijn laars. En ik zie wat het met mijn zusje doet, corona, daarom vind ik dat echt wel een beetje irritant. Zelf zou ik ook wel weer meer weg willen in de weekenden, maar dat kan nu eenmaal niet. Ik wil het ook wel nuanceren want ik krijg zelf geen enorme kik van het met zijn alle in de kroeg zitten terwijl ik dat wel heb met hardlopen, en dat kan ik nog wel gewoon doen, haha. Dus ik heb ook wel makkelijk praten ergens."

Als jij je geloof in 1 of 2 zinnen zou moeten omschrijven, hoe zou je dat doen?
"Euhm, ik denk dat ik een beetje zoekend ben naar hoe mijn relatie met God in elkaar steekt. Ik ben best wel een twijfelaar en piekeraar. Ik zie mijn geloof meer als een soort hoop op de beloften die God heeft gedaan, maar het is wel een worsteling voor mijzelf. Ik weet dat Hij tot mij heeft gesproken en ik heb een verlangen om met Hem te leven, maar er komen wel veel twijfels bij kijken en vragen als: ben ik wel een kind van God? Daar kan ik dan best wel over piekeren."

Heeft hoe je nu in je geloof staat ook iets te maken met deze tijd?
Janyke: "Hmm ja, bijbelkring en kerk zorgen wel voor een stukje bemoediging tussen mensen onderling en in de kerk spreekt God wel heel duidelijk. Je bent met de mensen onder elkaar, je zingt met elkaar. Dat doet ook echt wat met je, het versterkt je geloof ook wel echt. Ja, als ik overgelaten ben aan mezelf, dan kan ik best snel in gedachten verzand raken, terwijl ik als ik in een kerk of op bijbelkring ben juist weer heel erg bemoedigd kan worden door wat ik nu wel mis. Verder moet je natuurlijk zelf je stille tijd op peil houden. Het is natuurlijk geen wetje, dat je elke dag zoveel tijd erin moet steken, maar met enige regelmaat blijven lezen en bidden is wel belangrijk."

Hoe helpt jou dit ?
"Ik denk door eerlijk te blijven kijken naar wie God is en wie ik ben. Je laat God spreken en hierdoor kan je denk ik meer leven naar hoe Hij het wil, daar word ik ook door aangescherpt. Ik zei het net al, dat ik snel geneigd ben om mijn eigen gedachtes te laten spreken terwijl ik Gods Woord moet laten spreken. Want dat is beter!

Heb je het idee dat je je geloof nog handen en voeten kunt geven in deze tijd van beperkingen?
"Dat vind ik wel lastig nu ja. Ik heb met mijn geloof al snel het idee dat ik iets nuttigs heb gedaan als ik iets van mijn geloof heb kunnen delen met iemand anders. Dan denk ik al snel van: 'Oh yes, ik heb iets kunnen delen'. Maar dat is niet helemaal waar want je kunt natuurlijk ook door je levensstijl iets van je geloof laten zien."

Ervaar je steun van medegelovigen als het gaat om het uitdragen van je geloof in deze tijd?
Janyke: "Ik heb daar momenteel weinig steun aan. Omdat ik nu niet zo vaak met andere christenen over het geloof praat en en hiermee bezig ben. Ik heb nu wel eens het idee dat ik alles een beetje zelf moet doen, ook met het geloof enzo. Ik ben natuurlijk ook nog maar net nieuw in de gemeente in Bennekom."

Wat kunnen kerken in het contact met jongeren doen in deze tijd?
Janyke: "De jongeren benaderen. Misschien eens een keer opbellen, ik hoorde van een vriendin dat de dominee van haar gemeente alle jongeren opbelde om te vragen hoe het met hen ging. Jongeren zouden ook juist elkaar kunnen opzoeken in kleine groepjes. Ik denk dat je de beste gesprekken en leukste avonden hebt als je echt bij elkaar bent, maar dat is nu juist het hele ding, dat live afspreken nu niet zo makkelijk gaat. Of je zou praktische handvaten moeten geven als gemeente aan jongeren zo van: ‘Hoe survive ik de coronatijd?’. Als je van sporten houdt, zoals ik, ga eens met één iemand iets sportiefs doen en heb een gesprek over het geloof."

Wat signaleer je bij leeftijdsgenoten?
"Ik zie veel mensen die het moeilijk hebben in hun geloof omdat ze het alleen moeten doen. Zelf de strijd strijden zeg maar. Ik zie vooral veel vallen en opstaan. Ik zie dat ze momenten hebben van vreugde maar ook daarna weer momenten dat ze het erg moeilijk hebben en het allemaal niet meer weten. Dat is buiten corona natuurlijk ook zo, je hebt altijd je pieken en je dalen. Je struggles en je overwinningen. Dat zul je altijd wel hebben. Nu met corona misschien wel meer, ook vanwege het stukje eenzaamheid daarin."

Wat gun je anderen?
"Wat ik interessant zou vinden en wat ik denk, is dat elke gelovige de mogelijkheid zou moeten hebben om met oudere gelovigen te praten, die net even wat meer levenswijsheid hebben. Zij hebben vast ook veel dingen in hun leven meegemaakt, waar ze veel van geleerd hebben. Jongeren moeten meer contact hebben met ouderen die geestelijk verder zijn. Je zou dit kunnen doen door in de gemeente kleine groepjes te maken met jongeren en ouderen. Ik hoop dat ik in mijn nieuwe gemeente ook snel mogelijkheden heb om met oudere gemeenteleden te spreken."

Heb je nog een afsluitende tip?
Janyke: "Ja, ik hoorde pas een dominee dit zeggen: ‘Gods hart is veel meer verlangend om anderen te bereiken dan dat jouw hart dit is. Als je Hem bidt om te laten zien wat je kunt doen, dan wil Hij dit ook heel graag laten zien.’"

Leendert Guiljam / Hans Borghuis
www.hansborghuis.nl/jongeren